კახური სამშენებლო ტექნიკის მსგავსად რიყის ქვისა და ძველი ქართული აგურის კომბინაციით ნაგები ორსართულიანი შენობა თავდაპირველად ხის აივნით იყო გახსნილი, მაგრამ მოგვიანებით აივნის ნაწილი დაიფარა უსახური მინაშენით. შენობის ქუჩიდან შემომსაზღვრელ საკმაოდ პომპეზურ კარბჭეს მნიშვნელოვანი მხატვრული აქცენტი შემოაქვს განაშენიანებაში. სახლი მე-19 საუკუნის დასასრულით თარიღდება. საცხოვრებელი სახლი მნიშვნელოვანია ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით, რადგან თავისი სივრცით-გეგმარებითი მახასიათებლით მოცემული შენობა მიკროუბნის განაშენიანების მაფორმირებელ როლს თამაშობს.
Like the Kakhetian construction technique, the two-storey building, built from a combination of cobblestone and old Georgian brick, initially had an open wooden balcony, but later part of the balcony was covered with an ugly extension. The rather pompous gates that surround the building from the street bring a significant artistic focus to the development. The house dates from the late 19th century. The house is important from an urban planning point of view, since the building, given its space-planning characteristics, plays a role in the formation of the microdistrict development.
