ეზოს სიღრმეში მდგარი ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი მოსაზღვრულია ქვითა და აგურით ნაგები ზღუდე-გალავნით, რომლის კიდეშიც, ტრადიციული ალაყაფის კარის ნაცვლად, სადარბაზოს ხის ორფრთიანი კარია მოთავსებული, რაც გამორჩეულად ორიგინალურ იერს ანიჭებს სამოსახლოს ერთიან გეგმარებით კომპოზიციას. ქუჩის ტეხილს გაყოლილი გალავანი და შენობის სივრცით-გეგმარებითი თავისებურება დიდწილად განსაზღვრავს მიკრო უბნის ქალქგეგმარებით ხასიათს. ძლიერ გადაკეთებული და დამახინჯებული შენობის განსაკუთრებულ მხატვრულ ფასეულობას ქმნის უძველესი მარანი და პირვანდელი სახით შემორჩენილი სარდაფი. სახლი მე-19 საუკუნის ბოლოსაა აგებული. საცხოვრებელი სახლი მნიშვნელოვანია ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით, რადგან თავისი სივრცით-გეგმარებითი მახასიათებლით მოცემული შენობა მიკროუბნის განაშენიანების მაფორმირებელ როლს თამაშობს.
A two-storey house at the back of the courtyard is surrounded by a stone-and-brick fence, along the edge of which, instead of the traditional gate door, a wooden double-leaf door is installed,giving a unique originality to a single planning composition of the house.The fence running along the street and the space-planning features of the building largely determine the town-planning character of the microdistrict. The ancient cellar and the basement preserved in their original form give a special artistic value to the heavily rebuilt and distorted building.The house was built at the end of the 19th century.A houseis important from an urban planning point of view, since the building, with its space-planning characteristics, plays an important role in formation the microdistrict development.
ძეგლი
